Zakaz konkurencji
Zakaz konkurencji w stosunkach pracy W zakresie określonym w odrębnej umowie
pracodawca - na czas trwania stosunku pracy albo po ustaniu stosunku pracy - może
wprowadzić do umowy o pracę zakaz prowadzenia działalności konkurencyjnej.
Przepisy dotyczące zakazu prowadzenia działalności konkurencyjnej pracownika
wobec pracodawcy znajdują się w Kodeksie pracy w Dziale IV, rozdziale IIa
(art. 1011-1014). Zakaz konkurencji został wprowadzony do Kodeksu pracy ustawą
nowelizującą z 2 lutego 1996 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz o zmianie
niektórych ustaw (Dz.U. Nr 24, poz. 110 ze zm.). Przed datą wejścia w życie
tej ustawy (przed 2 czerwca 1996 r.) klauzule dotyczące zakazu konkurencji
uzgodnione przez strony stosunku pracy miały wyłącznie charakter
cywilnoprawny i roszczenia związane z ich realizacją mogły być realizowane
wyłącznie na podstawie przepisów prawa cywilnego przed sądami cywilnymi.
Ustawodawca, wprowadzając instytucję zakazu konkurencji do Kodeksu pracy,
chciał chronić interesy pracodawców w dobie transformacji społeczno-gospodarczej
i wolności konkurencji. Zgodnie z art. 1011 k.p. przez zakaz konkurencji należy
rozumieć zakaz prowadzenia przez pracownika działalności konkurencyjnej wobec
pracodawcy oraz zakaz świadczenia pracy w ramach stosunku pracy lub na innej
podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego taką działalność. Zakres zakazu
konkurencji musi być określony w odrębnej umowie, którą pracodawca zawiera
z pracownikiem. Zakaz konkurencji nie obowiązuje pracownika bezpośrednio z
mocy prawa lub z mocy nawiązania stosunku pracy, lecz dla swej ważności
wymaga odrębnej od umowy o pracę (lub od innego aktu, na podstawie którego
powstał stosunek pracy) umowy zawierającej klauzulę o zakazie konkurencji.
Nie ma jednak żadnych przeciwwskazań, aby uregulowanie dotyczące zakazu
konkurencji było jednym z punktów zawartej umowy o pracę. Umowy o zakazie
konkurencji mogą być zawierane na czas trwania stosunku pracy, a także po
jego ustaniu. Jednak w ostatnim przypadku - zgodnie z art. 1011 § 1 k.p. -
umowa taka może być zawarta, jeżeli pracownik, z którym pracodawca zawiera
umowę o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy, ma dostęp do szczególnie
ważnych informacji (np. handlowych, produkcyjnych, organizacyjnych) będących
tajemnicą pracodawcy, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na
szkodę. Jak wynika z przytoczonego uregulowania, umowa o zakazie konkurencji po
ustaniu stosunku pracy nie może być zawarta z pracownikiem nie mającym dostępu
do informacji szczególnie ważnych dla pracodawcy. Umowę o zakazie konkurencji
po ustaniu stosunku pracy możesz zawrzeć jedynie z pracownikiem mającym dostęp
do szczególnie ważnych informacji, których ujawnienie mogłoby narazić Cię
na szkodę. W umowie o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy pracodawca
powinien określić okres obowiązywania zakazu konkurencji oraz wysokość
odszkodowania, jakie będzie wypłacał pracownikowi za ten okres. Wysokość
odszkodowania może być ustalona przez strony w sposób dowolny, z tym że nie
może być ono niższe niż 25% wynagrodzenia otrzymywanego przez pracownika
przed ustaniem stosunku pracy przez okres odpowiadający okresowi obowiązywania
zakazu konkurencji. Odszkodowanie może być wypłacane w miesięcznych ratach
lub może być wypłacone jednorazowo, gdy okres obowiązywania umowy nie jest
zbyt długi. W przypadku gdy między stronami powstanie spór o wypłatę
odszkodowania, strony powinny zwrócić się o rozstrzygnięcie do sądu pracy.
Wysokość odszkodowania określona w umowie o zakazie konkurencji po ustaniu
stosunku pracy nie może być niższa niż 25% wynagrodzenia otrzymywanego przez
pracownika przed ustaniem stosunku pracy przez okres odpowiadający okresowi
obowiązywania zakazu konkurencji. Umowa o zakazie konkurencji po ustaniu
stosunku pracy przestaje obowiązywać przed upływem terminu, na jaki została
zawarta, jeżeli ustaną przyczyny uzasadniające ten zakaz lub jeżeli
pracodawca nie wywiązuje się z obowiązku wypłaty odszkodowania. Z art. 1012
k.p. i użytych tam określeń "pracodawca" i "pracownik"
wynika, że umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy może być
zawarta wyłącznie w czasie trwania stosunku pracy. Umowa o zakazie konkurencji
na czas trwania stosunku pracy może być zawarta najwyżej na okres obowiązywania
umowy o pracę (czyli do końca ostatniego dnia trwania stosunku pracy). Drugi
rodzaj umowy o zakazie konkurencji nie ma zakreślonej prawnie granicy czasowej,
do której może obowiązywać. Umowa o zakazie konkurencji na czas trwania
stosunku pracy może być zawarta z każdym pracownikiem - bez względu na
rodzaj wykonywanej przez niego pracy, podczas gdy umowę o zakazie konkurencji
po ustaniu stosunku pracy zawiera się tylko z pracownikiem mającym dostęp do
szczególnie ważnych informacji, których ujawnienie mogłoby narazić
pracodawcę na szkodę. W przypadku umowy o zakazie konkurencji zawartej po
ustaniu stosunku pracy pracownikowi przysługuje odszkodowanie. Świadczenie
pieniężne nierozerwalnie wiąże się z tego typu umową, natomiast
uregulowania dotyczące umowy obowiązującej w czasie trwania stosunku pracy
nie przewidują rekompensaty pieniężnej dla pracownika za zawarcie umowy z
pracodawcą.
Przepisy BHP calosc do ściągnięcia w jednym pliku !
Plik należy rozpakowac programem Winrar, który znajduje się na storonie http://www.winrar.pl
Stronę BHP przygotowała Kamila Tyszka 2004